page suivante »
A LA FIN DU XIVe SIÈCLE 495
Quelquefois on les achète tout faits :
« It. pro duabus duodenis mayerie empt. pro dicta vinea
a St° jay fabro de Castell., xv s. » (f° 35).
En 1395, deux douzaines 1/2 coûtent 25 s. et le compte
fait remarquer que c'est cher, « et dicta mayeria erat cara. »
« Pro quatuor duodenis mayere pro dicta vinea emptis et
pro eas portando et ducendo in dictam vineam, 11 franch. »
(f° 53 v°).
Mais en général on les fait à la Grange : tantôt ce sont
des journaliers qui gagnent 3 oboles et de plus sont nourris :
« Item dictus tutor fecit colligere et facere apud la Grangi
mayeriam; steterunt xxli homines, quorum unus erat Andr.
Chacellay, qui stetit niior dies, et habuit pro die iinor obol.
et alii sexdecim quilibet, m obol.
Item pro expensis dictorum hominum vu s. vi d. et de
carnibus hospicii » (33,33 v°).
Tantôt ce sont des hommes de corvée, simplement
nourris.
« Et pro expensis dicti Pétri et aliorum hominum, qui
colligerunt mayeriam, et juvaverunt ad faciend. peyssell. ad
corruatam.
In pane, 1 bich., 1 quart, silig. ad mensuram Taratri.
In vino, 1 barrale.
In sale, x d.
Et de aliis bonis hospicii » (f° 34V).
Pour transporter ces échalas à la vigne, on avait recours
aux charrois.