page suivante »
NOTRE-DAME-DE-LYON 71
le soin et le nombre des malades, l'accueil des pèlerins,
y subsistent perpétuellement sans aucune atteinte.
« Que si jamais quelqu'un, quelle que soit son autorité,
quel que soit son rang, essaye de contrevenir à notre
présente constitution, ou retranche quoi que ce soit aux
usages ou aux biens dudit hôpital, de telle sorte que cet
hôpital, ce qu'à Dieu ne plaise ! cesse d'exister, qu'il soit
frappé, comme meurtrier des pauvres, d'un irrévocable
anathème (1). »
Dans une vieille charte (in veteri charta), reproduite
par les auteurs du Qallia Christiana, on lit :
(1) « De Xenodochio vero, quod piissimus rex Childebertus, vel ju-
galis sua Ultrogotha regina, in Lugdunensi urbe, inspirante Domino,
condiderunt, cujus institutionis ordinem vel expensœ rationem, pe-
tentibus ipsis, manuum nostrarumsuseriptionefirmavimus;visumest
pro Dei contemplatione, junctis nobis in unum, permansura auctori-
tate decernere ut quidquid praefato Xenodochio, aut per supradicto-
rum regutn oblationem, aut per quorumcumque fidelium eleemosi-
nam collatum aut conferendum est, in quibuscumque rébus atque
corporibus, nihil exinde ad se quolibet tempore antistes ecelesiae
Lugdunensis revocet, aut ad jus ecclesiœ transférât; ut succedentes
sibi per temporum ordinem saeerdotes, non solum de facultate Xeno-
doehii ipsius, aut de consuetudine vel institutione nihil minuant, sed
dent operam qualiter rei ipsius stabilitas in nullam partem detrimen-
tum aut diminutionem aliquam patiatur; providentes, intuitu retribu-
tionis eeternae, ut praepositi semper strenui ac Deum timentes dece-
dentibus substituantur, et cura œgrotantium ac numerus, vel exceptio
peregrinorum, secundum inditam institutionem, inviolabili semper
stabilitate permaneat. Quod si quis, quolibet tempore, cujuslibet po-
testatis vel ordinis persona, contra hanc constitutionem nostram
venire tentaverit, aut aliquid de consuetudine vel facultate Xenodo-
chii ipsius abstulerit, uftienodochium, quod avertat Deus! esse desi-
nat.ut necator pauperum, irrevocabili anathemate feriatur. » (Sirmond,
Concil. Antiq. Gall., t. I, p. 277; Labbe, Çoncil, t, V, col. 390;
Harduin, Concil, t- II, col. 1443.)